U nas nudy (vol.2)

snorking-ostatnio nasze ulubione zajecie

lokalne przysmaki prosto z morza

Spaleni sloncem,opici drinkami i morska woda,tesknimy za prawdziwa Polska zima.A co u Was?

Kambodza

Andrzej z nowym kolega

Natalka z nowa kolezanka

Kambodza to kraj, ktory trzeba koniecznie zobaczyc.Niestety nie moglismy poswiecic jej tyle czasu, ile bysmy chcieli(goni nas wsciekle nieublagany,a do domu daleko...)Nie udalo nam sie tez zboczyc z utartych szlakow, a to powazny argument,by tu kiedys wrocic.
Stolica, Phnom Penh,to klasyczne azjatyckie miasto.Wszystko jest w ruchu,kazde w przeciwnym,nie wazne czy to auto,skuter albo pieszy.Zycie toczy sie na ulicach,tu ludzie jedza,przesiaduja,spia,bawia sie.Na chodniki wypelzaja bary,jadlodajnie,wystawy sklepowe,salony fryzjerskie.Obwozne stragany serwujace lokalne przysmaki ciagle zmieniaja swoja lokalizacje dzieki przytwierdzonemu do nich skuterkowi.Po ulicach snuja sie damy w pizamach(nie wiedziec czemu kobiety i dzieci chodza w Kambodzy w pizamach,podobno dlatego,ze to wygodne,taki odpowiednik naszego dresu).
Kuchnia Khmerska specjalizuje sie w przysmakach dla hardcorowcow(a moze dla smakoszy,o gustach sie nie dyskutuje).Ugriluja i upraza wszystko co pelza,skacze,wije sie,wspina, czyli wszelkiej masci karaluchy,pajaki,larwy,robale(co tutaj wystepuje w monstrualnych rozmiarach,wiec kilka wystarczy,by sie najesc).Szczurem tez nie pogardza.Mniam.Ale oprocz tych osobliwych przysmakow zjedlismy tu tone przepysznych owocow morza i bajecznie ugrilowanych ryb.Warty polecenia jest tez swiezo wycisniety sok z trzciny cukrowej(wyciskany za pomoca maszyny przypominajacej magiel).
Osobny rozdzial to Khmerowie,przesympatyczni ludzie,bardzo otwarci,zawsze usmiechnieci).Ma sie wrazenie,ze ciesza sie z zycia pelna geba,czerpia z niego pelnymi garsciami,jakby chcieli odbic sobie lata terroru i ciaglego,smiertelnego zagrozenia(dla niewtajemniczonych:rezim czerwonych Khmerow z Pol Potem na czele,w ciagu 8 miesiecy oficjalnych rzadow wymordowal w okrutny sposob prawie 2 miliny ludzi,czesto eliminujac ludnosc calych prowincji,masowe groby mozna spotkac w calym kraju,zastraszeni ludzie donosili na swoich sasiadow i najblizszych,ba,dzieci na swoich rodzicow,a co najgorsze sprawcy tego ludobojstwa nigdy nie zostali osoadzeni,zbrodniarze spokojnie ciesza sie jesienia zycia).

niebianski Angkor

Najwiekszy na swiecie (204 km kw) swiatynny komleks Angkor zapiera dech.Kupilismy trzydniowy bilet,by delektowac sie nim jak najdluzej,i wszystko zrobilismy na rowerkach.Szkoda tu tepic pazurki na klawiaturze, zdjecia mowia wiecej.

wielki comeback

Wybaczcie nam ta niewybaczalnie dluga przerwe.Spowodowalo ja kilka czynnikow.Jeden juz znacie:nasz kochany laptop zbuntowal sie i pewnego pieknego dnia po prostu sie na nas wypial pozerajac wszystkie zdjecia.Najblizszy serwis della dopiero w Chinach,hmmmm.Pozostale czynniki to(w kolejnosci od najbardziej istotnego do tego mniej waznego):
-udzielajaca sie mentalnosc mieszkancow tej czesci globu-lazy style, po co sie spieszyc,jesli masz cos zrobic dzisiaj,zrob to jutro,przeciez nie ucieknie itp.
-niemilosiernie wysokie temperatury(40 stopni C -normalka, masz wrazenie,ze powietrze stoi w miejscu-no co ty, slonce wypala Ci oczy a z mozgu robi galarete-codziennosc)
-zawrotne predkosci netu-super high speed 256 Mb-istne szalenstwo,strona laduje sie tylko kilka minut
-kolej Andrzeja w uzupelnianiu bloga.biedak wypil morze ryzowej wodki,sleczal cala noc,wysmazyl swietnego posta,ktory przepadl w otchalniach laptopa.spokojnie,odzyskamy go:)

Skoro znacie juz z grubsza powody naszej opieszalosci,zamkne w kilku zdaniach rozdzial pod tytulem Laos.Miejsce zwane niegdys"krajem miliona sloni i bialych parasolek" to eldorado i ziemia obiecana wszystkich stworzen majacych slabosc do wszelkich uzywek znanych ludzkosci w powalajaco niskich cenach(jesli nie za darmo).Przyklad: Laolao-tutejsza wodka ryzowa, 0,7 l kosztuje cale 2,5 zl,wchodzi dobrze,kac niemilosierny,a co najwazniejsze-nie grozi slepota. Jesli z odurzania sie roznego rodzaju srodkami uczynic by dyscypline sportowa,laotanczycy mieliby stale miejsce na podium.Laos to rowniez kraj leniwie plynacego Mekongu,trudno dostepnych gor, wszechobecnej prowincji(stolica i jednoczesnie najwieksze miasto liczy sobie cale 200 tys.mieszkancow),rozbrajajacych dzieciakow, drobnych cwaniaczkow usilujacych naciagac rzeczywistosc i cudow natury w postaci: jaskini Konglo(dlugiej na 7,5 km przecietej podwodna rzeka pieczary) czy 4000 wysp(rozsianych na rozlewiskach Mekongu).

przerwa techniczna

Wybaczcie nam milczenie, ale mamy ostatnio problemy natury technicznej.Zepsul nam sie laptop,najprawdopodobniej dysk twardy,nie mamy dostepu do naszych zdjec,wiec nie mozemy Wam zilustrowac naszych przygod.Obiecujemy poprawe,ale dajcie nam troche czasu.No i musimy skolekcjonowac nowe zdjecia.Aktualnie jestesmy w Kambodzy,w Siem Reap,jutro zdobywamy Angkor Wat.Mamy sie dobrze,a co sie u nas wydarzylo w ostatnim miesiacu,zdamy relacje w najblizszym czasie(bez zdjec niestety).Czolem ludziki

hip hip hurrra!!!

Doszły nas słuchy, że na naszym przecudnym globie pojawiła się nowa istotka.Dumnym rodzicom składamy gratulacje, a Nadie prosimy, by oszczędzała ich słuch, rosła zdrowo i nie wdawała się w wujka Andrzeja:)

Dłubiąc w nosie w Laosie

wyginam śmiało ciało

plażujące bydło nad Mekongiem(brakuje im tylko drinków z palemką)

Rozpoczął się nowy etap naszej podróży. Laos, Kambodża, Wietnam różnią się historycznym doświadczeniem od Tajlandii czy Malezji. Fortuna nigdy im nie sprzyjała, a los boleśnie obdarzał kolejnymi wojnami. Jeśli ktoś ma ochotę dowiedzieć się czegoś więcej na ten temat, gorąco polecam reportaże włoskiego dziennikarza Terzani Tiziano , wydane w Polsce w książce pt.”W Azji”.

Laos zauroczył nas już na przejściu granicznym. Niech żyje nieśpieszna biurokracja! Od razu poczuliśmy się jak w domu. Kolejne dni tylko to potwierdziły. My, demoludy, zawsze znajdziemy wspólny język. Czuje się bratnią mentalność, ta nieporadność dosłownie wyłazi spod płytek chodnikowych (co trzecia uszkodzona,znacie to skądś?) Znajoma wydaję się skłonność do kombinowania i naciągania, no i ten nieodparty urok myślenia-jakoś to będzie... Laos ma słowiańską dusze.

Naszą przygodę z tym krajem zaczęliśmy od północy, górskiego, trudno dostępnego regionu. Granice przekroczyliśmy w Huay Xai i razem z masą młodych backpackersów wsiedliśmy na łódkę płynącą dwa dni do Luang Prabang. Na pokładzie biesiadna atmosfera, dużo piwa, gitara, pieśń na ustach i zapierające dech w piersiach widoki ( taaa, Mekong może tylko zachwycać). Łódź zatrzymuje się w małej wiosce na nocleg, tu postanowiliśmy odłączyć się od wesołej gromady i ruszyć dalej drogą lądową,odbijając nieco na północ. Biorąc pod uwagę,że w Laosie prawie nie ma dróg, szczególnie w północnym, podróż ubitymi drogami (tylko gdzieniegdzie asfalt) wijącymi się po stokach gór była arcyciekawa:) Podobnie jest tu z czasem, nad Mekongiem płynie zupełnie inaczej. Dlatego razem z miejscowymi wrzucamy na luz i rozkoszujemy się leniwie płynącą codziennością, wtapiając się dyskretnie w otoczenie. Z góry wybaczcie, jeśli trochę opuścimy się w uzupełnianiu bloga...