fotki z Mongolii

jeszcze wiekszy comeback

Witamy po dluzszym milczeniu.Oczami wyobrazni widzimy Wasze zdziwione miny,pewnie niektorzy spisali nas juz na straty.Od ostatniego wpisu uplynelo juz tyle czasu,ze niektore wydarzenia musimy starannie wygrzebywac w pamieci(zasypaly je ciagle nowe przygody).A wiec po kolei:
od 7.03 do 6.04 urzedowalismy w Wietnamie,szczegolnie godne polecenia:zatoka Halong z wyspa Cat Ba,gory na polnocy(okolice Sapy)
6.04 zladowalismy w Chinach.poczatkowo pokrecilismy sie po Yunnanie,zaliczylismy 5 dniowy trek po Wawozie skaczacego tygrysa(jeden z najglebszych wawozow na swiecie),potem spedzilismy 30godzin w pociagu z miejscami stojacymi(tysiace chinczykow upchanych jak sardynki,spiacych doslownie wszedzie-skurczybyki potrafia nawet zasnac na umywalce),widzielismy ArmieTerakotowa,pokrecilismy sie troche po Pekinie,osiedlismy na kilka dni na pustyni Gobi przy granicy z Mongolia.wrazenia c Chin-bezcenne.Niesamowity kraj,choc uwierala nas cenzura.Nareszcie mozemy napisac:uwolnic Tybet,Mao do piachu,wyrzucic psy z menu!!!Ludzieprzesympatyczni,problemy z komunikacja rozwiazalismy za pomoca piktogramow-poszlo nam calkiem niezle.No i to co sie rzuca od razu w oczy-jest ich naprawde duzo i duzo jedza(przyklad:ich zapotrzebowanie na paleczki przyczynia sie znacznie do wycinki lasow deszczowych).Co tu duzo pisac:wrocimy tu na dluzej,miesiac to zdecycdowanie za malo.
od kilku dni jestesmy w Mongolii.Jutro ruszamy w teren,pojezdzimy na koniach w stepie,napiejmy sie z lokalsami tutejszego przysmaku-sfermentowanego kobylego mleka(juz w sumie probowalismy-ochyda) odwiedzimy kilka parkow narodowych,mamy na to dwa tygodnie
21maja odbieramy wize rosyjska i ruszamy do domu.Na miejscu bedziemy w pierwszym tyg.czerwca, fajnie gdyby byl to 6 dzien tego miesiaca,wtedy akurat wypada dwusetny dzien naszej podrozy
do uslyszenia niebawem,tymczasem podazamy sladami Dzingis Hana
zdjecia dodamy pozniej,teraz mamy male problemy techniczne

pi x oko

Jutro ruszamy do Chin. Doszly nas sluchy, ze w krainie Mao Wielki Brat czuwa nad siecia-nie moza wiec miedzy innymi prowadzic bloga.Dopoki nie sprawdzimy tego osobiscie,przedstawiamy pokrotce plan naszego dluuugggiiieeggoo powrotu do domu:Chiny zaczynamy od prowincji Yunnan-pochodzimy troche po gorkach(wysokich,bo to juz Himalaje) ,napijemy sie herbaty z maslem jaka z mnichami w okolicznych klasztorach,potem udamy sie do Guilin czy jakos tak,potem Hong Kong,Shanghai,armia terakotowa,klasztor Shaolin,Pekin i oczywiscie mur chinski.Dajemy sobie na to mniej wiecej miesiac.Potem wsiadamy w pociag i wio do ojczyzny.Robimy sobie male przystanek nad Bajkalem.W domciu powinnismy zladowac w drugiej polowie maja.Trzymajcie kciuki!!!
P.S.Korzystajac z okazji wszystkim razem i kazdemu z osobna skladamy spoznione zyczonka swiateczne.

Wietnam

jutro dodamy wiecej zdjec

full metal jacket

Od kiedy tylko przybylismy do Wietnamu,cos dziwnego sie z nami dzialo.Mamy podejrzenia,ze wstapily w nas duchy,ktore szukaja zemsty za krzywdy wyrzadzone w przeszlosci przez Amerykanow.Ze zgroza odkrylismy, ze te male, sympatyczne zoltki nadal sa wykorzystywane przez spasionych jankesow
a amerykanska oglupiajaca popkultura (niektorzy niezmiennie jej ulegaja) przyczynia sie do upadku tradycji i rozpadu rodzin..
Tego duchy, ktore nas opetaly, zniesc nie mogly.Dlatego chwycilismy za bron
i przyjelismy wojownicze pseudonimy:Rambetta
i Rambogini
Wstapilismy do oddzialow Wietkongu. Z pomoca ich skomplikowanej sieci malenkich tuneli(80x80 cm)

o niewidocznych dla wroga wejsciach
pojawialismy sie znienacka na tylach amerykanskich osrodkow wypoczynkowych.Wspolnie z paryzantami planowalismy akcje
z uzyciem ciezkiego sprzetu.
Oszczedzimy Wam drastycznych zdjec naszych wojennych sukcesow,zdradzimy tylko,ze tlusciutcy amerykanscy turysci bardzo przypadli do gustu tutejszym krokodylom.

U nas nudy (vol.2)

snorking-ostatnio nasze ulubione zajecie

lokalne przysmaki prosto z morza

Spaleni sloncem,opici drinkami i morska woda,tesknimy za prawdziwa Polska zima.A co u Was?

Kambodza

Andrzej z nowym kolega

Natalka z nowa kolezanka

Kambodza to kraj, ktory trzeba koniecznie zobaczyc.Niestety nie moglismy poswiecic jej tyle czasu, ile bysmy chcieli(goni nas wsciekle nieublagany,a do domu daleko...)Nie udalo nam sie tez zboczyc z utartych szlakow, a to powazny argument,by tu kiedys wrocic.
Stolica, Phnom Penh,to klasyczne azjatyckie miasto.Wszystko jest w ruchu,kazde w przeciwnym,nie wazne czy to auto,skuter albo pieszy.Zycie toczy sie na ulicach,tu ludzie jedza,przesiaduja,spia,bawia sie.Na chodniki wypelzaja bary,jadlodajnie,wystawy sklepowe,salony fryzjerskie.Obwozne stragany serwujace lokalne przysmaki ciagle zmieniaja swoja lokalizacje dzieki przytwierdzonemu do nich skuterkowi.Po ulicach snuja sie damy w pizamach(nie wiedziec czemu kobiety i dzieci chodza w Kambodzy w pizamach,podobno dlatego,ze to wygodne,taki odpowiednik naszego dresu).
Kuchnia Khmerska specjalizuje sie w przysmakach dla hardcorowcow(a moze dla smakoszy,o gustach sie nie dyskutuje).Ugriluja i upraza wszystko co pelza,skacze,wije sie,wspina, czyli wszelkiej masci karaluchy,pajaki,larwy,robale(co tutaj wystepuje w monstrualnych rozmiarach,wiec kilka wystarczy,by sie najesc).Szczurem tez nie pogardza.Mniam.Ale oprocz tych osobliwych przysmakow zjedlismy tu tone przepysznych owocow morza i bajecznie ugrilowanych ryb.Warty polecenia jest tez swiezo wycisniety sok z trzciny cukrowej(wyciskany za pomoca maszyny przypominajacej magiel).
Osobny rozdzial to Khmerowie,przesympatyczni ludzie,bardzo otwarci,zawsze usmiechnieci).Ma sie wrazenie,ze ciesza sie z zycia pelna geba,czerpia z niego pelnymi garsciami,jakby chcieli odbic sobie lata terroru i ciaglego,smiertelnego zagrozenia(dla niewtajemniczonych:rezim czerwonych Khmerow z Pol Potem na czele,w ciagu 8 miesiecy oficjalnych rzadow wymordowal w okrutny sposob prawie 2 miliny ludzi,czesto eliminujac ludnosc calych prowincji,masowe groby mozna spotkac w calym kraju,zastraszeni ludzie donosili na swoich sasiadow i najblizszych,ba,dzieci na swoich rodzicow,a co najgorsze sprawcy tego ludobojstwa nigdy nie zostali osoadzeni,zbrodniarze spokojnie ciesza sie jesienia zycia).